Kriz ve Afet Zamanlarında Bakım

Kriz ve Afet Zamanlarında Bakım

Kriz ve afet zamanlarında bakım, doğal afetler, salgınlar, ekonomik şoklar ve zorunlu yerinden edilme gibi olağanüstü durumlarda bakım ihtiyacının nasıl karşılandığını ve bakım hizmetlerinin sürekliliğinin nasıl korunduğunu ifade eder. Bu dönemlerde bakım ihtiyacı artarken bakım altyapıları çoğu zaman kesintiye uğrar; yük hızla hanelere ve özellikle kadınlara kayar. Çocuklar, yaşlılar, engelli bireyler ve kronik hastalığı olan kişiler krizlerden orantısız biçimde etkilenir. Bu nedenle dayanıklı kamusal bakım sistemleri ve topluluk temelli destek ağları, krizlere hazırlık ve toparlanma kapasitesinin kritik bir parçasıdır.

GÜNCEL İSTATİSTİKLER

108

MİLYON KİŞİ

Dünya genelinde 108.4 milyon kişi savaş, şiddet ve afetler nedeniyle zorla yerinden edilmiş durumda. Bu nüfus içinde bakım ihtiyacı olan çocuklar, yaşlılar ve engelli bireyler yüksek risk altındadır.

5x

KAT FAZLA

COVID-19 sürecinde birçok ülkede kadınlar, erkeklere kıyasla haftada ortalama 5 saat daha fazla ek ücretsiz bakım işi üstlendi.

Afet

ORANTISIZ ETKİ

Küresel afet verileri, çocuklar, yaşlılar ve engelli bireylerin kriz ve afetlerde orantısız biçimde daha yüksek risk altında olduğunu gösteriyor; bakım hizmetlerindeki kesinti bu riski derinleştiriyor.

GÜNCEL BAKIM POLİTİKALARI

Politika Öneri Aracı

İhtimam olarak güncel politika önerilerini derliyor ve paydaşlara yönelik aksiyon önerilerine dönüştürüyoruz. Paydaş ve tema seçerek ilgili alandaki güncel politika önerilerini inceleyebilirsiniz.

BAKIMIN GELECEĞİ

Bakım Radarı

Bakım Radarı, bakım alanındaki yeni gelişmeleri ve erken sinyalleri izlediğimiz bir gözlem alanıdır. Bakımın nasıl dönüştüğünü anlamak ve bu dönüşüme etik bir perspektifle müdahil olmak için oluşturulmuştur.

Afet ve salgın dönemlerinde çocuk, yaşlı, engelli ve hasta bakım ihtiyacı hızla artıyor. Ancak acil durum planları çoğu zaman bu bakım yükünü yeterince hesaba katmıyor.

Okulların kapanması, sağlık sisteminin zorlanması ve hizmet kesintileri bakım sorumluluğunu hızla hanelere geri itiyor. Bu yük çoğunlukla kadınlar üzerinde yoğunlaşıyor.

Mahalle grupları, arkadaş ağları ve gönüllü inisiyatifler kriz anlarında hızla bakım organizasyonu kuruyor. Bu ağlar kritik boşlukları dolduruyor; ancak süreklilikleri kırılgan.

Yaşlılar, engelliler, kronik hastalar, göçmenler ve yalnız yaşayanlar krizlerde bakım açısından daha yüksek riskle karşılaşıyor. Eşitsizlikler derinleşiyor.

Kreşler, gündüz merkezleri ve evde bakım hizmetleri kriz anlarında hızla aksayabiliyor. Bakım sistemlerinin afet dayanıklılığı politika gündemine yeni yeni giriyor.

Mesaj grupları, haritalama araçları ve çevrimiçi platformlar kriz anında bakım ihtiyaçlarının hızlı eşleştirilmesini kolaylaştırıyor. Ancak dijital erişim eşitsizlikleri devam ediyor.

Kriz dönemlerinde yalnızca fiziksel değil, duygusal ve ruhsal bakım ihtiyacı da keskin biçimde artıyor. Psikososyal destek giderek bakım altyapısının parçası olarak görülmeye başlanıyor.

Uzayan krizlerde bakımverenler kronik yorgunluk ve tükenmişlik riskiyle karşı karşıya kalıyor. Destek ve dinlenme mekanizmaları çoğu zaman yetersiz kalıyor.

Afet yönetimi belgelerinde bakım ihtiyaçlarının sistematik biçimde yer alması yönünde çağrılar artıyor. Ancak birçok yerde bakım hâlâ ikincil bir başlık olarak kalıyor.

Afet ve kriz müdahaleleri bakım eşitsizliklerini görünür kılmayı hedeflese de, sahada çalışanların kendi bakım ihtiyaçları çoğu zaman proje tasarımı ve bütçelerde yer almıyor. Böylece bakım ortadan kalkmıyor; yalnızca başka bedenlere ve hanelere kayarak görünmez biçimde yeniden dağıtılıyor. Bakım adaleti söylemi güçlendikçe, müdahalelerin kendi bakım maliyetlerini de hesaba katması yönündeki çağrılar artıyor.

ZAYIF SİNYALLER

OLASI SENARYOLAR

ÇALIŞMALAR

Çalışmaları İncele

İhtimam E

bültenine kaydolun