İhtimam Hafızası

İhtimam, birbirimizin varlığında güvende hissetmeyi sağlayan bir ilişkilenme biçimini çağrıştırıyor. Birbirimizi ve yaşadığımız dünyayı gözetme ve gözetilmenin nezaketli bir hali.

İhtimam benim için değer vermek, özen göstermek ve sabırla yaklaşmak demek. Birine ya da bir şeye gerçekten dikkat etmek, onu önemsemek ve bu özeni davranışlara yansıtmak.

Kendimize, hayvanlara, doğaya, başkalarına yönelebilmemiz, onları korumamız, onlarla korunmamız ve hep beraber güçlenip yeşerebilmemiz için gerekli olan psikolojik, fizyolojik ve sosyal koşulların, bireysel ve toplumsal düzlemde erişilebilir olması. Toplumun, ailenin, toplulukların en kırılganlarını yalnız bırakmaması, bir hak savunusunun sadece o hakkın muhataplarına bırakılmaması.

Özen göstermek, emek vermek. Birinin hayatını daha iyi, daha yaşanabilir kılmaya katkı sunmak.

Özen, sorumluluk, emek ve fark etme hâli. Yüzeyselliğin karşısında duran bir şey.

Var oluşumuzu mümkün kılan şey bence İhtimam. Aksi yok oluşumuzu kolay kılıyor. Varlığı iyi geliyor ama adını koymayınca varlığından hiç bahsetmeden ama ondan beslenerek yaşayabiliyoruz. Adını koyup takdir ettiğimizde ise mutlu ediyor. Aksi ise sömürüyor.

İhtimam benim için kendinden başlayıp hayatın her temas alanına baktığım bir özen gözlüğü.

İhtimam benim için; acele etmeden, gerçekten görerek, duyarak, sorumluluk alarak kurulan ve mükemmel olma baskısından uzak bir ilişki hali demek.

Gündelik nezaket sınırları gözetmek, sınırları özenle esnetmek.

İhtimam, sadece kibar olmak değil; başkasını gerçekten ciddiye almak, sınırlarını ve kırılganlığını gözetmek. Bugün kaybettiğimiz şey de tam bu. Kabalık sıradanlaştı çünkü güç böyle kuruluyor. Oysa ihtimam, gücü sınırlamak demek. Bu yüzden de aslında politik bir şey.

Kişilerin, şeylerin bulunduğu yeri görmek, bulunduğu yeri duymak ve bunu bilerek birlikte oturmak.

Görünmeyen emeği görünür kılmak.

Varlığımızı anlamlandırma yolculuğunda anlama dair parçaların hepsinin yeryüzünde benim dışımda kalanlarda saklı olduğuna inanıyorum. Benden öteki olan her şeyi anlamaya gayret ettikçe, ilişkilendikçe ve bağ kurdukça o anlam parçalarıyla buluşacakmışım gibi sanki. Yeryüzündeki etik karşılaşma ve ilişkilenmelerin karşılığı ise benim zihnimde ihtimam olarak beliriyor. Birbirimize gösterdiğimiz şefkat, dinleyiş, anlayış ve kavrayışın bu bakımı yarattığını hissediyorum bir yerlerde.

ihtimam benim için bedenim, ruhum ve bilincimle bir olmak, bu bir olmayı ilişkilendiğim herkesle ve herşeyle farkındalıklı bir ilişki halinde yaşamak demek.

Benim için ihtimam; delerek tahrip ettiğin yeri dikerek tamir edebilme cesaretidir.

İhtimam bana kalırsa çok önemli bir araç. Ama diğer araçlardan farklı; insanı koparmak yerine, kullandıkça daha çok bağlayan bir şey. Diğerinde kendini bulmak ya da kendine benzeyen bir şey görmekten öte, sadece özen göstermek, ilgi duymak, sevmek… Bunu herhangi bir gerekçe aramadan yapabilmek. Karşılıksız sevebilmek gibi geliyor bana. Karşılıksız bir bağ kurabilmek. Karşılık varsa, o da galiba pastanın üstündeki çilek.

Benim için ihtimam en yalın haliyle “orada olma”yı çağrıştırıyor. Fark etmekle başlayan ama orada kalabilmeyi de gerektiren bir süreç. Birine, bir duruma ya da bir canlıya temas edebilmek, onu acele etmeden görebilmek, yükünü hafifletmeye niyet etmek. Bazen bir şey yapmaktan çok, yanında kalabilmek.

Tüm yaşamı mümkün kılan, paha biçilemez emek.

Var etmek.